همكارى با همديگر است ! و او به‌خاطر صلح ، به تعاون و همكارى دستور مىدهد و خود در اين راه صميمانه مىكوشد براى آنكه : « صلح باعث آرامش و امنيت كشورهاست » . و به زشتى جنگ هم تصريح مىكند و خود نيز از آن متنفر و بيزار است ، براى آنكه جنگ دشمنى و تجاوز است و « چه زشت است ، دشمنى و تجاوز بر بندگان خدا » . و براى آنكه خسارت و ضرر ، در هر صورت ، نتيجه قطعى و محتوم اين دشمنى است : « و آن كس كه دشمنى كاشت ، ضرر و خسران درو خواهد كرد ! » و به‌خاطر آنكه جنگ ، براى انسان‌ها ، اعم از پيروزمند و شكست خورده ، سرگردانى و بدبختى خواهد آورد و جنگ از عزت و احترام انسان مىكاهد و قيام بر ضد عقل و وجدان و درستىها و ارزش زندگى ، در نزد شخص پيروزمند و پستى و زبونى و خوارى و هدررفتن خون و زندگى ، در طرف مغلوب است ، و در مذهب على « آن‌كس كه با شر و بدى پيروز گردد ، در واقع شكست خورده است » و البته هيچ چيزى زشت‌تر و بدتر از كشتار و خونريزى نيست . على هميشه چپاول‌ها و غارت‌ها ، تاراج‌ها و شبيخون‌ها را كه از مظاهر جنگ در ميان قبيله‌هاى جاهليت پيش از اسلام بود ، در جرگه كارهاى زشت و ضدانسانى ديگر مىشمارد . اصولًا چپاولگرى و پرستش بت‌ها و زنده‌به‌گور ساختن دختران ، از نظر وى ، از يك منبع به‌وجود مىآيند ! و علاوه بر آن ، نمودار روشنى از نادانى است و در هر صورتى كه جلوه‌گر شود بسيار زشت و ناهنجار است . على مىگويد : « در نادانىها فرورفته بودند ، و به زنده‌به‌گوركردن دختران و پرستش بت‌ها و تاراج و غارتگرى مشغول بودند » .